Rodzaje czarnoziemów i ich charakterystyka

Czarnoziem Czarnoziem

Czarnoziemy namyte lub deluwialne

Gleby te powstają w wyniku procesów deluwialnych. Posiadają duże ilości składników pokarmowych i są bardzo wartościowe pod względem rolniczym. Miąższość ich poziomu A przekracza 100 cm.

Czarnoziemy zmywane

Występują na urzeźbionym terenie lessowym, najczęściej w górnej części stoków, które ulegają erozji wodnej. Ich poziom próchniczny jest mało miąższy. Określane są one jako stadium przejściowe czarnoziemów i gleb brunatnych.

Właściwości czarnoziemów

Czarnoziemy charakteryzują się bardzo dobrymi właściwościami fizycznymi i chemicznymi w zależności od ich degradacji. Uzyskane plony uprawianych na nich roślin są bardzo wysokie. Posiadają one duże ilości potasu, magnezu i wapnia. Ich stopień wysycenia kationami zasadowymi jest wysoki. W czarnoziemach niezdegradowanych może przekraczać 90%, w słabo zdegradowanych wynosi 75–90%, a w silnie zdegradowanych 50–75%. Zawartość wapnia w kompleksie sorpcyjnym jest bardzo duża. Ilość azotu ogólnego w górnej części poziomu A wynosi 0,15–0,25%, a stosunek C:N w warstwie uprawnej – 9. Wolne żelazo w tych glebach jest równomiernie rozłożone na wszystkich poziomach genetycznych. Zawierają też odpowiednie ilości manganu, miedzi i cynku oraz bardzo duże ilości silnie spolimeryzowanych i bardzo trudno rozpuszczalnych kwasów huminowych. Stosunek kwasów huminowych do fulwowych wynosi 1,3–2,  w zależności od przemian, jakim podlegają szczątki roślinne ulegające humifikacji.

Czarnoziemy odznaczają się dobrymi warunkami wodno-powietrznymi. Bardzo dobrze zatrzymują wodę opadową i są przepuszczalne. Można je zaliczać do kompleksu pszennego bardzo dobrego, a dodatkowo czarnoziemy silnie zdegradowane mogą należeć też do kompleksu pszennego dobrego. Silnie zdegradowane czarnoziemy wymagają nawożenia mineralnego i organicznego.

Gleby te składają się z dużych ilości części spławialnych, a ich uziarnienie jest bardzo wyrównane. Przeważa w nich pył. Zawierają do 15% wody niedostępnej dla roślin.

Autor: mgr inż. Kinga Borek

Bibliografia:

  1. Czerwiński Z., Gawrońska-Kulesza A., Lenart S., Sosulski T., Wysmułek A., „Procesy glebotwórcze”, (w:) „Produkcja roślinna. Cz. I”, wyd. REA, Warszawa 2010 r., str. 41–46
  2. Grzebisz W., „Geneza głównych typów gleb”, (w:) „Produkcja roślinna – środowisko i podstawy agrotechniki. Cz. I”, wyd. II, Hortpress, Warszawa 2012 r., str. 107–108, 112
  3. Konecka-Betley K., Kuźnicki F., Zawadzki S., „Gleby czarnoziemne”, (w:) „Gleboznawstwo”, pod red. nauk. Zawadzkiego S., wyd. IV, PWRiL, Warszawa 2006 r., str. 371–381
  4. Uggla H., „Gleby czarnoziemne”, (w:) „Gleboznawstwo rolnicze”, PWN, Warszawa 1981 r., str. 378–383
  5. Zawadzki S., „Gleby czarnoziemne”, (w:) „Podstawy gleboznawstwa”, PWRiL, Warszawa 2002 r., str. 137–139          

ROŚLINY WCALE NIE TAKIE ZNANE! SPRAWDŹ SIĘ W NIECODZIENNYCH PYTANIACH

[1/10] Które drzewo w średniowiecznej Europie było czczone jako symbol boga piorunów?

Dodaj komentarz

Rynek Rolny to pierwszy profesjonalny branżowy portal rolniczy z giełdą rolną. Darmowe ogłoszenia rolnicze i aktualne ceny produktów rolnych. Sprzedawaj i Kupuj z nami!

Sulejkowska 56/58 lok 215
04-157 Warszawa, Polska

Telefon: 790 025 265, 790 540 404

Email: kontakt [małpa] rynek-rolny.pl

Newsletter

Fundusze Europejskie – dla rozwoju innowacyjnej gospodarki