Podpowiadamy, jak uprawiać jabłoń, by uzyskać wspaniałe plony

Sad jabłoniowy Wiosenne sadzenie jabłoni

Gdyby zastanowić się przez chwilę nad tym, jaki jest najbardziej polski owoc, chyba każdemu od razu przychodzi na myśl jabłko. Antonówka, Cortland, Szara Reneta; zielone, czerwone, żółte – do wyboru, do koloru. Zaletą tego owocu jest dostępność przez cały rok oraz bogactwo w witaminę C i witaminy z grupy B. Idealne jako przekąska, świetnie sprawdza się, zarówno w deserach, jak i w wersji wytrawnej.

Żeby zbierać, trzeba sadzić

Bardzo ważną decyzją jest wybór odmiany w zależności od naszych oczekiwań, upodobań i warunków, jakie panują w ogrodzie. Niezależnie od tego, na jakie drzewko ostatecznie padnie wybór, uprawę musimy rozpocząć od gruntownego przygotowania gleby, co powinno mieć miejsce już na rok przed planowanym sadzeniem. Pierwszym krokiem, po uprzednim odchwaszczeniu podłoża, jest zmierzenie stopnia kwasowości gleby. Optymalne warunki dla wzrostu drzewek to pH na poziomie ok. 6,4. Na glebach kwaśnych konieczne jest przeprowadzenie wapnowania. Jak widać, każde warunki są dobre dla uprawy jabłoni, jednak w niektórych przypadkach nakład pracy będzie większy, niż na glebach o naturalnie dobrych predyspozycjach.

Jeśli chodzi o uwarunkowania klimatyczne, to oczywiście wiadomo, że jabłonie uprawia się na terenie całego kraju – z większym lub mniejszym powodzeniem, co jest zależne od konkretnych odmian. Najbezpieczniejszą odmianą jest m.in. Lobo, która ze względu na niskie wymagania związane z temperaturą, świetnie sprawdza się w każdym regionie kraju. Większy problem może pojawić się w przypadku odmian ciepłolubnych, jak np. Golden i Red Delicious.

Czas na jabłoń – sadzenie

Idealną porą do rozpoczęcia uprawy jabłoni jest okres jesienny lub wczesnowiosenny. Tak jak przygotowanie gleby należy rozpocząć już na rok wcześniej, tak samo przygotowanie dołków wymaga zapasu czasowego. Ok. trzy miesiące przed umieszczeniem sadzonek w glebie, wykonujemy otwory w kształcie sześcianu o boku 100 cm. Wydobytą ziemię mieszamy z nawozem. Dzięki tym zabiegom zostanie spulchniona i wzbogacona o składniki odżywcze, niezbędne do prawidłowego wzrostu i rozwoju drzewek. Nieco inna jest technika sadzenia w okresie jesiennym, kiedy sadzonki narażone są na przymrozki, od uprawy w czasie wczesnowiosennym. W obu przypadkach wykopujemy dołki większe od objętości korzenia. Najczęstsze wymiary to bloki o kształcie prostopadłościanu i wymiarach ok. 35 cm szerokości i do 30 cm głębokości. Po podcięciu uszkodzonych korzeni, umieszczamy je w przygotowanym dołku tak, by pozostałe były skierowane do dołu, nie podwijały się oraz by miejsce okulizacji znajdowało się kilka centymetrów nad poziomem gleby. Utrzymanie korzenia w odpowiedniej pozycji oraz jednoczesne zasypywanie i udeptywanie ziemi może okazać się trudne do wykonania dla jednej osoby, dlatego też w dniu sadzenia warto zapewnić sobie czyjąś pomoc.

Wspomniana różnica pomiędzy sadzeniem w okresie wiosennym a jesiennym polega na innym formowaniu ziemi wokół umieszczonego w glebie drzewka. Wiosną po posadzeniu tworzymy zagłębienie i obficie podlewamy, natomiast jesienią konieczna jest ochrona przed ewentualnymi przymrozkami. Wówczas wokół drzewka usypujemy średniej wielkości kopiec ziemi, a po okresie zimy tworzymy takie samo wgłębienie, jak w przypadku wiosennego sadzenia.

Gęstość, z jaką rozmieszczamy drzewka, zależna jest od kształtu korony naszych jabłoni i wynosi już od 30 cm w przypadku palmet do nawet 5 metrów przy koronach naturalnych.

Ważna rzecz: korona

Najwygodniejszą i najłatwiejszą do uformowania jest korona prawie naturalna, gdyż nasza ingerencja w jej rozwój jest niewielka. Choć w uprawie jabłoni stosuje się wiele technik kształtowania koron, obok naturalnej, powodzeniem cieszą się także metody wrzecionowa i szpalerowa. Niezależnie od sposobu, jaki wybierzemy, formowanie zaczyna się w pierwszych latach od posadzenia. Proces ten odbywa się poprzez przycinanie i przyginanie gałęzi.

W przypadku korony prawie naturalnej nasza ingerencja polega głównie na przycinaniu pędów chorych. Nasza uwaga musi być także skupiona na takim przycinaniu gałęzi, by nie dopuścić do powstania konkurencyjnego przewodnika. Po kilku latach od posadzenia, wysokość pnia, na której pozbawiony jest gałęzi, powinna wynosić ok. pół metra.

Kształt, jaki osiągniemy przez formowanie korony wrzecionowej, najlepiej wizualizuje figura stożka. Ten rodzaj korony zalecany jest dla odmian jabłoni karłowych oraz półkarłowych. Charakteryzuje się dużym kątem konarów względem przewodnika. Efekt taki możemy osiągnąć poprzez rozmieszenie podpór (drewnianej tyczki wbitej w ziemię i przywiązanej do każdego drzewka) i coroczne odginanie gałęzi do położenia poziomego przy zastosowaniu coraz większego obciążenia, stosownego do etapu wzrostu drzewa.

Ostatni omawiamy sposób formowania korony to szpaler. Gałęzie boczne odchodzące od przewodnika, piętro po piętrze, kształtujemy na konstrukcji stworzonej ze słupków i drutów. Pierwsze piętro tworzymy na wysokości pół metra i w takiej odległości od pierwszego poziomu (piętra) rozciągamy kolejne druty aż do wysokości ponad dwóch metrów, w miarę wzrostu drzewa.

Niezależnie od wybranej przez nas metody kształtowania korony, corocznie konieczne jest wykonanie tzw. cięcia prześwietlającego. Zapobiegniemy dzięki temu zbędnemu rozrostowi górnej części korony. Pierwszy raz zbieg ten wykonujemy po 3-4 latach od posadzenia drzew, zawsze w okresie wiosennym. Jest to o tyle ważne, gdyż zbyt bujna korona drzewa ograniczyłaby dostęp dojrzewających owoców do światła słonecznego.

czytaj dalej...

JABŁKA – JEDNE Z NAJPOPULARNIEJSZYCH OWOCÓW! JEDNAK CZY ZNASZ WSZYSTKIE SEKRETY, KTORE SKRYWAJĄ? [QUIZ]

[1/13] Ile lat może dożyć jabłoń uprawiana w sprzyjających warunkach?

Dodaj komentarz

Rynek Rolny to pierwszy profesjonalny branżowy portal rolniczy z giełdą rolną. Darmowe ogłoszenia rolnicze i aktualne ceny produktów rolnych. Sprzedawaj i Kupuj z nami!

Sulejkowska 56/58 lok 215
04-157 Warszawa, Polska

Telefon: 790 025 265, 790 540 404

Email: kontakt [małpa] rynek-rolny.pl

Newsletter

Fundusze Europejskie – dla rozwoju innowacyjnej gospodarki