Kura rosa – jedna rasa, kilka odmian, a do tego doskonała kura mięsno-nieśna!

Kury rosa Kury rosa

Ważnym aspektem pracy hodowców drobiu jest dążenie do wyselekcjonowania ras o jak najlepszych cechach użytkowych. W wyniku tych starań oprócz wyspecjalizowanych niosek i brojlerów powstają mieszańce, przeznaczone do użytkowania w dwóch kierunkach – do produkcji jaj i mięsa. Kura rosa jest jedną z najpopularniejszych w Polsce przedstawicielek tej grupy.

Odmiany

Rozróżniamy pięć odmian kury rosa. Najwyżej cenione są rosa 1 i rosa 5, ponieważ wywodzące się z nich kurczęta są autoseksingowe – młode kurki i kogutki różnią się barwą puchu.

Pisklęta rosa 1 to potomstwo kury-mieszańca dwóch rodów sussexa i koguta Rhode Island Red. Jednodniowe kogutki mają jasnokremowy kolor, kurki zaś brązowy. Brązowe upierzenie ma również dojrzała kura, która w wieku 20 tygodni waży do 2 kg.

Kolejna popularna odmiana – rosa 5 – to wynik skrzyżowania kury Barred Rock z kogutem New Hampshire. Pisklęta są czarne, ale kogutki mają na głowach białą plamkę, dzięki czemu łatwo odróżnić je od kurek. Wyrośnięta kura ma upierzenie czarne, a wokół szyi złote. W wieku 20 tygodni waży ok. 1,8 kg.

Pozostałe odmiany rosy pochodzą z krzyżowania międzyrasowych kur Rhode Island Red x sussex z kogutami: Rhode Island Red (Rosa 2), New Hampshire (Rosa 3) i Barred Rock (Rosa 4). Kurczęta tych odmian nie są autoseksingowe.

Charakterystyka

Dorosłe kury ważą 2,5 kg, koguty natomiast 3-4 kg. Podobnie jak przedstawiciele innych ras ogólnoużytkowych, ptaki te mają tułowia o prostokątnym zarysie, z dobrze rozwiniętą częścią trzewiową i umięśnioną piersią. Barwy skoków, dziobów i oczu różnią się w zależności od odmiany. Rozmaite mogą być też rysunek i kolor upierzenia – najczęściej spotyka się kury czerwone, ale występują również osobniki o ubarwieniu czarnym (rosa 5) i jarzębatym (rosa 4).

Wszystkie odmiany rosy cechują się bardzo dobrą zdrowotnością i wysoką nieśnością (260-280 jaj rocznie, 250 już w pierwszym roku produkcji). Jaja ważą 55-62 g, mają brązowe skorupy i wysoki procent wylęgowości, sięgający 90%. Kury rosa, w przeciwieństwie do wydajnych niosek typu lekkiego, mają silnie rozwinięty instynkt kwoczenia.

Warunki utrzymania

Ptaki tej rasy wymagają większej ilości pożywienia niż lekkie nioski – dziennie powinny zjadać po 130-135 g pokarmu. Jednocześnie cechują się bardzo dobrym wykorzystaniem paszy i dużą skłonnością do żerowania, dlatego doskonale nadają się do chowu półintensywnego i ekstensywnego. W takich systemach chowu ptaki spędzają cały dzień (lub jego większość) na wybiegu, uzupełniając dietę świeżą zieleniną, owadami, skorupiakami i drobnymi kamyczkami. Jako podstawowa pasza dla kur rosa sprawdzi się uniwersalna mieszanka dla niosek, urozmaicona dodatkiem ziaren zbóż (w proporcji 2 części mieszanki na 1 część ziaren).

Kury trzymane w systemie ekstensywnym potrzebują bezpiecznego schronienia przed nocnymi drapieżnikami i złą pogodą. Kurnik, w którym będą spały i znosiły jajka, powinien być ocieplony, jasny i dobrze wietrzony. Jego rozmiary zależą od liczebności stada – na dwa ptaki powinien przypadać 1 m2 powierzchni. Wielkość stada wpływa też na liczbę potrzebnych gniazd: jedno wystarczy dla 3-4 kur.

 

 

Autor: Małgorzata Długosz

Bibliografia:

Estermann M.-T., „Kury, gęsi, kaczki. Poradnik hodowcy’, Wydawnictwo RM, Warszawa 2009 r., s. 7-8, 34-39.

Fournier A., „Kury. Poradnik hodowcy”, Wydawnictwo RM, Warszawa 2008 r., s. 46, 64-69.

Peitz B. i L., „Hodowla kur”, Wydawnictwo RM, Warszawa 2009 r., s. 32-37, 48, 70-71.

Szulc T. (red.), „Chów i hodowla zwierząt”, UPW, Warszawa 2005 r., s. 429-433.

Świerczewska E., Stępińska M., Niemiec J., „Chów kur”, wyd. SGGW, Warszawa 1999 r., s. 20-24, 27.

Dodaj komentarz

Rynek Rolny to pierwszy profesjonalny branżowy portal rolniczy z giełdą rolną. Darmowe ogłoszenia rolnicze i aktualne ceny produktów rolnych. Sprzedawaj i Kupuj z nami!

Sulejkowska 56/58 lok 215
04-157 Warszawa, Polska

Telefon: 790 025 265, 790 540 404

Email: kontakt [małpa] rynek-rolny.pl

Newsletter

Fundusze Europejskie – dla rozwoju innowacyjnej gospodarki